Kansen voor digestaat als kunstmestvervanger

Digestaat is het restproduct dat overblijft na de vergisting van dierlijke mest of ander organisch materiaal in een biogasinstallatie. Het gebruik van digestaat als meststof wordt binnende Europese Unie begrensd via de Europese Nitraatrichtlijn. Digestaat uit mestvergisting of co-vergisting wordt geschaard onder dierlijke meststoffen. Daarbij geldt in gebieden die in de Europese Unie worden beschermd via de Nitraatrichtlijn een maximale gebruiksnorm van 170 kilogram stikstof per hectare per jaar. 

In februari dit jaar werd een wijziging van de Nitraatrichtlijn goedgekeurd waardoor onder bepaalde voorwaarden nog 80 kilogram per hectare stikstof extra uit Renure-mestoffen mag worden toegepast. Dit zijn meststoffen die via een specifieke verwerkingsmethode uit dierlijke mest zijn verkregen.

In het Actieplan Meststoffen, dat de Europese Commissie dit voorjaar goedkeurde, werd een onderzoek naar het gebruik van digestaat aangekondigd. Het Joint Resource Centre heeft nu de resultaten van dat onderzoek gepubliceerd. Daarbij werd niet alleen gekeken hoe digestaten in de Europese Unie efficiënter kunnen worden benut als bron van nutriënten. Ook de mogelijke risico’s voor het milieu en de menselijke gezondheid werd in kaart gebracht.

De onderzoekers achten het haalbaar om kunstmest gedeeltelijk te vervangen door digestaten die momenteel buiten de Renure-regelgeving vallen. De meeste milieueffecten die gepaard gaan met het gebruik van digestaat kunnen op een vergelijkbare manier worden beheerst als die van andere meststoffen. Een uitbreiding van de Renure-regels naar bepaalde vloeibare digestaten kan zorgen voor lagere kosten bij boeren. De voordelen zullen vooral merkbaar zijn in regio's met een hoge veedichtheid, waar veel dierlijke mest beschikbaar is voor biogasproductie.

Meer details zijn te vinden in de publicatie 'Overview of key considerations for the safe application of agricultural digestates as fertilising materials under various conditions'.